“LUMEN”  

NR 25/2019   
  PARAFIA POD WEZWANIEM ŚW.  AP. PIOTRA I PAWŁA   
  23.06.2019 r.

Ewangelia (Łk 9, 18-24)      

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?» Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał». Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego». Wtedy surowo im przykazał i napominał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie». Potem mówił do wszystkich: «Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa». 



Komentarz: 

Gdyby nas, współczesnych chrześcijan, Jezus zapytał za kogo Go uważamy, to zapewne bez wahania odpowiedzielibyśmy, że za Mesjasza Bożego. Nauczyliśmy się przecież tego na lekcjach religii. Ale czy faktycznie jest On dla nas Mesjaszem, to znaczy namaszczonym przez Ojca Synem Bożym, który przyszedł nas zbawić? Gdyby Jezus był dla nas naprawdę Mesjaszem, bylibyśmy Mu posłuszni i oddani bez reszty. A przecież z tym różnie bywa. Należałoby więc raczej powiedzieć, że wiemy kim Jezus jest, ale tak do końca tego nie uznajemy. Kiedy Jezus pyta się nas, za kogo Go uważamy, to nie pyta o naszą wiedzę, ale o nasz stosunek do Niego. Bardzo wiele w naszym życiu zależy od tego, czy uznaliśmy, a nie tylko nauczyliśmy się na religii, że On jest Mesjaszem. 
 deon.pl          

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA (BOŻE CIAŁO)    

Po Mszy św. o godz. 11 ulicami Dębego przeszła procesja z Najświętszym Sakramentem.  
Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Pańskiej Kościół czci w każdej Mszy Świętej. W Wielki Czwartek obchodzimy rocznicę ustanowienia Eucharystii, ponieważ jednak radosne wspomnienie ostatniej wieczerzy tłumiło w Wielkim Tygodniu rozważanie męki Chrystusa, zostało ustanowione osobne święto, którego celem jest publiczne wyznanie wiary w obecność Pana naszego, Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie Mu czci należnej i uwielbienia, podziękowania za łaski płynące przez ten Sakrament, wreszcie przebłaganie Go za zniewagi, słabość i oziębłość naszą. Pierwsze wzmianki o organizowaniu procesji eucharystycznych w Polsce pochodzą z XIV wieku.  



            W niektórych regionach Polski, w tym w naszej Parafii wierni biorą do domów z ołtarzy procesyjnych gałązki drzew lub kwiatów, które je ozdabiają, by umieścić je w swoich mieszkaniach za świętymi obrazami, krzyżami lub nad drzwiami. W ten sposób zawierzamy swoje rodziny i domostwa Chrystusowi, wierząc że w tym znaku przynieśliśmy Boże błogosławieństwo.   



Ołtarze na tegoroczną procesję wykonane zostały przy ulicy Warszawskiej przez Państwa Janinę i Wojciecha Brześkiewiczów z rodziną
 i przyjaciółmi, drugi przez społeczność strażacką przy remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w Dębem Wielkim, trzeci przy posesji na ulicy Pedagogów przez Państwa Marlenę i Maksymiliana Jackiewiczów i Pluton Różańcowy oraz przy domu parafialnym przez Panią Iwonę Geresz, jej siostrę oraz Pana Andrzeja Kowalczyka. W procesji tłumnie uczestniczyli wierni z Parafii oraz ich goście, którzy odwiedzili rodziny, znajomych w związku z długim czerwcowym weekendem.  

Słowo „Eucharystia” oznacza dziękczynienie. Za co możemy dziękować Bogu? Jeżeli z wiarą spojrzymy na nasze życie, to powodów do wdzięczności nam nie zabraknie. Dziękujemy Panu Bogu przede wszystkim za życie, którym nas obdarzył za pośrednictwem naszych rodziców, za przyjęcie do Kościoła, za szansę zbawienia, jaką nam dał, i za to, że wskazuje nam drogę, którą mamy iść przez całe nasze życie.       

na podst. Rytuału domowego, Po prostu oprac: A. Woźnica